The Horrible Dr. Hichcock posterNa fali sukcesu Black Sunday Mario Bavy horror z Italii zyskał popularność, nic zatem dziwnego, że również inni filmowcy zaczęli zgłębiać tematykę gotyckiego horroru. Jednym z nich był Riccardo Freda, człowiek, który zresztą już w 1957 r. nakręcił wspólnie z maestro Bavą I, Vampiri, klimatyczny film grozy poniekąd przenoszący historię Elżbiety Batory w czasy  współczesne (technicznie rzecz biorąc Bava dokończył film, porzucony przez pierwsze reżysera). The Horrible dr. Hichcock to dzieło w technicolorze, z Barbarą Steele w roli głównej.

Dr Bernard Hichcock jest poważanym londyńskim profesorem medycyny. Dzielnie pracując w szpitalu zyskuje szacunek społeczności. Pod maską utalentowanego i szanowanego człowieka ukrywa swój sekret – skłonności nekrofilskie. Co ciekawe żona doktora, Margherita, akceptuje ten stan rzeczy pozwalając Bernardowi ubarwiać życie seksualne medykamentami wprowadzającymi ją w stan zbliżony do śmierci. Igraszki pary kończą się jednak tragicznie – „przedawkowanie” sprowadza na Margheritę śmierć. Zrezygnowany doktor wyjeżdża z Londynu zostawiając dom pod opieką upiornej pokojówki Marthy. Po 12 latach jednak powraca wraz nową żoną Cynthią – w tej roli piękna Barbara Steele. Nasza bohaterka czuje się w posiadłości doktora zagubiona. Otaczają ją pamiątki po zmarłej żonie Bernarda, a on sam staje się wobec niej oschły i wycofany. Z czasem Cynthia dochodzi do wniosku, że prześladuje ją duch Margherity (widzi z oddali przechadzającą się w białej sukni postać). Doktor postanawia spełnić swój upiorny plan, a przeszkodzić mu może jedynie wyraźnie mający się ku Cynthi szpitalny asystent…

thehorrible1thehorrible4

Tak w skrócie wygląda fabuła obrazu bez zdradzania puenty przedstawionej historii. Duże brawa dla filmowców za stworzenie na pozór klasycznego gotyckiego horroru, którego jednak centralną osią nie jest jakieś monstrum, ale nekrofilia. Wybór trudnego nawet jak na horror wątku przewodniego był strzałem w dziesiątkę, chociaż przyniósł obrazowi sporo kontrowersji. Robert Flemyng w roli tytułowego doktora jest bardzo przekonujący, jako lekarz budzi sympatię i pewnie bez oporów przyjmowalibyśmy od niego recepty. Steele, znana z ról wampirzyc i kobiet podstępnych (vide Black Sunday, The Pit and the Pendulum)  w omawianym filmie zagrała klasyczną damsel in distress. Trzeba jednak przyznać, że w takiej roli „królowa horroru” również sprawdziła się doskonale. Bardziej niż na dialogi położono nacisk na grę aktorską – subtelne gesty i spojrzenia bohaterów opowiedzą nam właściwą fabułę obrazu.

thehorrible5

Gotycki nastrój filmu jest budowany poprzez scenografię mrocznej posiadłości dr Bernarda. Nad domostwem Hichcocka podejrzanie często straszy ulewa z piorunami. Do tego dochodzi upiorna twarz pokojówki oraz czarny kot – dawny ulubieniec zmarłej Margherity. Akcja filmu rozgrywa się nieśpiesznie, może nawet nieco zbyt ospale, wyraźnie przyśpieszając dopiero pod koniec.

The Horrible dr. Hichcock to kolejny film grozy z lat 60-tych na mocno przyzwoitym poziomie. Na pewno nie można go uznać za arcydzieło gatunku tamtych czasów – po prostu konkurencja z „sixtiesów” jest zbyt duża. Dla sympatyków włoskiej grozy oraz wielbicieli Barbary Steele stanowi pozycję obowiązkową. Pozostałym widzom także go polecam, choćby za niestandardowe podejście do tematu klasycznego gotyckiego horroru.

Michał Raś